U podrumskim prostorijama današnjeg Hemijskog fakulteta nalazile su se zatvorske ćelije. Svaka je imala svoje ime, pa tako istorija beleži glavnu ćeliju pod nazivom „Glavnjača”, zatim, najmanju ćeliju koju su nazivali „Ćorka”, a tu je bio i „Ženski salon”, „Gospodska soba” i mnoge druge.

Ispred Prirodnomatematičkog fakulteta davne 1974. godine, povodom 30 godina od oslobođenja Beograda postavljen je spomenik sa mozaikom na kome su ispisane reči: „Hiljade komunista i boraca za slobodu stradalo je u njenim ćelijama. Zapaljena je i do temelja izgorela za oslobođenje Beograda”. Autor spomenika bio je srpski vajar Milorad Tepavac, a autor teksta Svetozar Trebješanin.

Zgrada je izgrađena 1864. godine, a prvi put srušena 6. aprila 1941, kada su Nemci bombardovali Beograd. Nakon toga, zgrada Uprave je obnovljena i nemačka vojska je koristila za svoje potrebe.

 Tragična istorija ove zgrade se nastavlja u oktobru 1944. godine u toku borbe za oslobađanje Beograda. Tada je zgrada zapaljena i oštećena. Glavnjača je zvanično srušena 1953. godine i tada su svi zatvorenici prebačeni u novoizgrađeni Centralni zatvor u Bačvanskoj ulici.

Surovi policijski agenti koji su bili na čelu ovog poznatog mučilišta bili su zaslužni za „dobar glas” ovog zatvora. Među najsurovijim službenicima su bili Dragi Jovanović, Milan Aćimović, Svetozar Vujković, Boško Bećarević, Đorđe Kosmajac i drugi.